Zuster Mia van Beek

* 11 februari 1932 † 16 februari 2023

Zij werd geboren te Zeelst op 11 februari 1932. Op 4 februari 1956 sloot zij zich aan bij onze Congregatie Zusters van Liefde te Schijndel. Zij overleed in Verpleeghuis Sint-Barbara te Schijndel op 16 februari 2023.

"Gij zijt voorbij gegaan, een vriend, een spoor van licht". Deze woorden, dit lied liep als een rode draad door de afscheidsviering van zuster Mia.

Het was ook haar levensmotto. Zo heeft ze haar leven lang gezocht naar een spoor van God in haar leven. Daar maakte ze serieus werk van. En ze haalde er de nodige inspiratie uit. Graag voerde ze bezinnende gesprekken over haar zoeken, haar spiritualiteit, die als fundament onder haar leven en werken aanwezig was.

Zuster Mia werd geboren in Zeelst, waar ze, samen met drie zussen opgroeide op een boerderij. Als jong meisje moest ze, zoals dat in die tijd gebruikelijk was, meewerken op de boerderij. Ze maakte er de tweede wereldoorlog van nabij mee, omdat ze dicht bij het vliegveld woonde. Het was een angstige tijd. Deze ervaringen droeg ze haar verdere leven mee.

Op 24-jarige leeftijd kwam ze naar Schijndel om in te treden bij de zusters van Liefde. Het waren de zusters die ze in Zeelst had leren kennen op de lagere school. Mia was blij dat ze, na haar vormingstijd mocht studeren. Zo deed ze de opleiding tot verpleegkundige. In Raamsdonksveer en in Eindhoven heeft zuster Mia daarna vele jaren gewerkt. Vakkundig begeleidde ze de vele zieken die ze in de zieken-huizen te verzorgen kreeg. En ze deed het met volle inzet van haar krachten en met liefde en zorg. Ze voelde zich zeer verantwoordelijk voor de haar opgelegde taak.

Na dit werkzame leven woonde ze vele jaren in Boxmeer en Nijmegen. Daar zette ze zich dienstbaar in waar ze kon. In Nijmegen was ze in de Titus Brandsma kerk kerkwacht. Daar mocht ze de stilte ervaren, waar ze naar verlangde, waar ze naar zocht. Ze genoot van deze stilte-ervaringen. Het werd een rijkdom in haar leven als religieuze.

Toen ze weer in Schijndel kwam wonen genoot ze ook van de mooie vieringen in onze kapel. Dat maakte het ouder en kwetsbaarder worden leefbaar. Toen haar gezondheid achteruit ging verhuisde ze naar Laverhof, Vijverhof 4. Het was niet gemakkelijk voor haar om de regie uit handen te geven. Langzaam leefde ze toe naar het naderende afscheid.

We wensen haar toe dat zij nu, in een spoor van licht, leven mag in Gods liefde, in Zijn Licht!