Zuster Miek Pennings

* 22 december 1924 † 16 januari 2024

Zij werd geboren in Sint-Oedenrode op 22 december 1924. Op 4 augustus 1943 sloot zij zich aan bij onze Congregatie Zusters van Liefde te Schijndel. Zij overleed in Verpleeghuis Sint-Barbara te Schijndel op 16 januari 2024. 

Zuster Miek kennen we als een vrouw, die leefde met hart en ziel, met volle inzet en aandacht; een hartelijke, wijze medezuster, geliefd in onze Congregatiegemeenschap, waarin zij ruim 80 jaar haar thuis vond.

Op 99-jarige leeftijd overleed zuster Miek/tante Anna als laatste tante van de familie Pennings. Het grote gezin van Martinus Pennings en Francisca Raijmakers telde vijf dochters en zeven zonen. Anna was het op een na oudste kind en heeft van jongs af aan haar moeder geholpen in het huishouden en de zorg voor jongere broers en zusjes. In die tijd was dat vanzelfsprekend en men was met zo’n duidelijke saamhorigheid tevreden en gelukkig in de gezinnen, waar ieder kind zijn plaats wist en zijn taak(je) kende en uitvoerde.

Op 19-jarige leeftijd koos Anna voor het religieuze leven als haar ideaal, al was het midden in de oorlog. Tot op hoge leeftijd kon zuster Miek nog boeiend vertellen over het leven als jonge zuster in Schijndel, als novice en aspirant. Na de oorlog volgde zij opleidingen voor onderwijzeres en hoofdakte op de Kweekschool en cursussen voor muziek en handenarbeid op school.

In Raamsdonk, Geldrop en Eindhoven was zuster Miek een gewaardeerde en geliefde onderwijzeres en hoofdzuster. Haar aandacht, belangstelling, vriendelijkheid en enthousiasme droegen bij aan een goede band met de leerlingen, de ouders en collega’s.

Ook thuis in de kring van medezusters was zuster Miek graag gezien. Een goede, hartelijke en meelevende vrouw en een overtuigde, diepgelovige religieuze in de zustergemeenschap. Zowel medezusters, als familie, oud-collega’s als veel vrienden en kennissen bewaren veel goede herinneringen aan zuster Miek.

Rond haar 95 levensjaren begonnen zowel de geestelijke als lichamelijke vermogens van zuster Miek zichtbaar af te nemen. Ze raakte de weg kwijt in het grote Moederhuis, de weg naar haar kamer en de kapel en was dan boos op zichzelf dat ze het niet meer wist, een moeilijke tijd voor zuster Miek. Ze werd onzeker en onrustig overdag en ook ’s nachts. Ze had in toenemende mate zorg nodig. In april 2020 werd ze opgenomen in Verpleeghuis St.-Barbara. Een grote overgang voor zuster Miek. Toch werd ze rustiger, was vriendelijk.

Maar de mobiliteit, het lopen, werd moeilijker en stil zitten kijken of slapen nam toe. Totdat haar levenstijd voltooid was en zij voorgoed is ingeslapen.

Wij zijn dankbaar voor het leven van zuster Miek in ons midden en we weten haar nu vredig in Gods liefde geborgen.