Zuster Henrietta Hurks

* 7 september 1936 † 12 december 2024

Zij werd geboren in Geldrop op 7 september 1936. Op 4 augustus 1959 sloot zij zich aan bij onze Congregatie Zusters van Liefde te Schijndel. Zij overleed in Verpleeghuis Sint-Barbara te Schijndel op    12 december 2024. 

Zuster Henriëtta vond dat ze met 88 levensjaren een prachtige tijd-van-leven had meegemaakt. Ze leefde spontaan en met hart en ziel, zowel in mooie als in moeilijke tijden: meelevend en troostend met zieke en verdrietige mensen; maar ook kon ze van harte feesten, lachen en genieten als er iets te vieren was.

Zuster Henriëtta was een echte zuster van Liefde; wat van haar gevraagd werd, pakte ze op en waar ze gezonden werd, ging ze heen. “Het hoort er allemaal bij”, zei ze dan.

Haar vurige wens was het om naar de missie te mogen en in eenvoudige, armoedige omstandigheden te mogen werken voor de zieken en armen. Haar hartewens werd vervuld, ze mocht het gaan proberen in Chili. De taal leren was een groot probleem, maar zuster Henriëtta sprak de taal van het hart, handen, vriendschap en een glimlach. En die taal werd door de Chilenen verstaan en beantwoord! Het werd de mooiste tijd van haar leven, ruim 25 jaar.

In 1996 kwam ze terug in Nederland, maar Chili en de Chilenen hielden een grote plaats in haar hart. Terug in Nederland had zuster Henriëtta nog enthousiasme, energie en tijd genoeg om verschillende taken op zich te nemen.

Ze werd kosteres van de kapel in Sint Barbara. Met veel zorg en eerbied deed ze haar werk. Alles zag er keurig uit. Ze was vroom en verzamelde rozenkransen, heiligenbeeldjes, vooral Mariabeeldjes.

Wie haar kennen weten ook, dat zij gefascineerd was door molens en door haar verzamelalbums met prentjes. Toen ze zelfstandig ging wonen in de Schootsestraat in Schijndel werd haar huisje een ‘pakhuis’ voor armen, zieken en bejaarden in Roemenië. Enkele keren ging ze mee vrachtwagens met goederen wegbrengen naar Roemenië en mensen ontmoeten. Ze raakte er niet over uitgepraat.

Zuster Henriëtta kennen we ook als een vrouw-van-gebed. In stilte en gebed vond ze haar levenskracht. De uren in de stille kapel waren voor haar een tijd van bidden en werken.

De laatste zeven jaar van haar leven woonde zuster Henriëtta in het Moederhuis en ongeveer twee jaar in verpleeghuis Sint Barbara. Namens de parochie ging ze met een vriendin zieken bezoeken. Graag legde ze ook familiebezoeken af, vooral naar haar tweelingzus Maria.

De laatste levensjaren werd zuster Henriëtta stiller, vergeetachtiger en raakte verward in tijd en plaats.

Gelukkig heeft ze nog een tijdje een goede verzorging in Verpleeghuis Sint Barbara gehad. Daar was ze heel dankbaar voor.

Op 19 december 2024 hebben we in een drukke, warme viering in aanwezigheid van medezusters, familie, vrienden en kennissen van zuster Henriëtta afscheid genomen. “Waar vriendschap heerst en liefde, daar is God”, hebben we gezongen. Samen met onze dierbare zuster Henriëtta hebben we dat mogen beleven en ervaren.