Zuster Albertha te Wierik
|
* 31 december 1935 † 20 oktober 2025
Zij werd geboren te Mariënheem/Raalte op 31 december 1935. Op 4 augustus 1954 sloot zij zich aan bij onze Congregatie Zusters van Liefde te Schijndel. Zij overleed in het St.-Jozefklooster te Schijndel op 20 oktober 2025.
Johanna/Annie te Wierik werd geboren als eerste kind in het gezin van Johannes te Wierik en Alberta Horstink te Mariënheem/Raalte op 31 december 1935. Samen met nog vier zussen en drie broers groeide zij op in het boerengezin in haar vaders’ ouderlijk huis. Ieder kind werd ingeschakeld om mee te helpen op de boerderij en in de huishouding. Het samenwerken en verantwoordelijkheid dragen werd zo van jongs af geleerd. Ze hadden een gezellige jeugd op de boerderij, in het dorp en de vrije natuur, vertelde zuster Albertha. Het was een gelovig gezin en dienstbaarheid, samenwerken en eenvoudig leven voelde voor Annie als een goede levensweg, een roeping voor haar hele leven.
Op 19-jarige leeftijd sloot zij zich aan bij onze Congregatie Zusters van Liefde te Schijndel, waar ook een tante van haar was, een zus van haar moeder. Na haar noviciaat en religieuze vorming, werd zuster Albertha gevraagd voor verdere studie op de Mulo. Daarna werd zij gekozen om zich voor te bereiden op een nieuwe missie in Afrika. Haar ouders gaven toestemming. Zuster Albertha kon en mocht deze nieuwe zending volgen en ging naar Liverpool/Engeland om de Engelse taal goed te leren.
In 1960 werd zuster Albertha samen met twee medezusters uitgezonden naar Zambia in Afrika (op verzoek van de plaatselijke bisschop aldaar) om een nieuwe missie op te zetten in Kawambwa met scholen en internaten voor kinderen, ook een school en internaat voor blinde kinderen, waar zuster Albertha werkzaam werd. Het leven was heel eenvoudig, sober en bescheiden. Ze leerde de inlandse Bemba-taal en cultuur en kon zo contact leggen met inlandse kinderen en vrouwen.
Zuster Albertha leerde ook brailleschrift lezen en schrijven om onderwijs te kunnen geven aan blinde kinderen. Van harte heeft zuster Albertha zich ingezet voor de blinde kinderen in school en internaat. Vaak was het moeilijk om voldoende eten te kopen. Ze was ook de chauffeur en bracht bijv. zieke kinderen naar huis of het ziekenhuis. “Mijn tijd in Zambia is rijk geweest” gaf zuster Albertha als samenvatting. Maar het werk was ook, vooral in de beginjaren, heel zwaar, het vroeg veel kracht en energie van de pioniers.
Na 23 missiejaren in Zambia kwam zuster Albertha in 1983 oververmoeid en verzwakt voor een rustperiode naar Nederland. Na verloop van tijd kreeg zij weer wat meer kracht en energie, maar kwam tot het besluit toch in Nederland te blijven en daar uit te zien naar een nieuwe taak. Zo kwam zij terecht in ons klooster in de Hoogstraat in Eindhoven, waar een groepje medezusters een paar jaar eerder was begonnen met zorg voor én opvang van (illegale) vluchtelingen. Dat voelde voor zuster Albertha als thuiskomen. Ze ontmoette er kinderen en jongeren uit Afrika. Ze begreep hen, kende hun cultuur en (Engelse) taal. Als een zuster van Liefde, door mensen bewogen, zette zij zich met hart en handen in voor velerlei hand- en spandiensten, was zij een dragende kracht in de internationale bewonersgroep.
In 2016 kwam de zustergroep vanuit Eindhoven in Schijndel wonen. Veel contacten met oud-/collega’s en ex-vluchtelingen bleef ze onderhouden en andersom, samen met zuster Bets. De gezondheid van zuster Albertha werd zwakker de laatste jaren. Dat was zwaar voor haar, vooral het steeds meer afhankelijk worden was moeilijk, hoewel ze zeer dankbaar was voor alle goede zorg. In betrekkelijk korte tijd werden haar levenskrachten minder en nam haar vermoeidheid toe. Op 20 oktober 2025 is zij rustig van ons heengegaan en opgenomen in Licht en Vrede voor altijd.
|
|
