Zuster Egberta Marie Baltussen

Zij werd geboren te Ledeacker op 4 juli 1925. Op 4 februari 1950 sloot zij zich aan bij onze Congregatie Zusters van Liefde te Schijndel. Zij overleed in Verpleeghuis Sint Barbara te Schijndel op 6 november 2025.

Nu zuster Egberta Marie haar leven heeft los moeten laten, willen wij haar blijven herinneren zoals zij een eeuw lang onder ons heeft geleefd. Velen zullen haar blijven gedenken als een opgewekte, blijmoedige zuster, die 75 jaar lang deel uitmaakte van onze gemeenschap, van onze Congregatie.

Zo willen wij haar lange dienstbare leven overzien.

Zij werd geboren in het gezin van Gerardus Baltussen en Egberta Graat als derde kind in een rij van elf. Ze had zes broers en vier zussen. Samen groeiden ze op in Ledeacker op een boerderij.

Na de lagere school ging Miet naar de huishoudschool en later naar de naaischool in Boxmeer bij de zusters van JMJ. Ze keek met dankbaarheid terug op een fijne jeugd. Van de opleiding tot coupeuse heeft ze haar leven lang plezier gehad. Ze naaide graag, was zelf graag mooi gekleed, maar ook voor anderen zette ze dit praktische talent graag in.

Als jong meisje werkte ze op de Boschweg in Schijndel in het Lidwina-ziekenhuis bij de zusters van Schijndel. Daar rijpte langzaam haar roeping tot het religieuze leven en in februari 1950 trad ze op 24-jarige leeftijd in bij onze Congregatie in Schijndel. Na haar vormingstijd kwam ze op het internaat van de kweekschool te werken. De opvang van de vele meisjes was haar wel toevertrouwd, naast het vele huishoudelijke werk dat gedaan moest worden.

In 1964 werd ze gevraagd om naar Zambia in Afrika te gaan. Samen met zuster Materna verbleef ze een tijd in Dublin om de Engelse taal te leren. Dat viel niet zo mee, maar op allerlei manieren wisten ze te communiceren met de mensen om hen heen. In Kawambwa kwamen haar praktische talenten tot volle ontplooiing. Er was veel werk op het internaat voor de blinden- en middelbare school die nog in opbouw was. En het vroeg veel van haar om de kinderen te begeleiden, ze dagelijks te voeden en ze zo voor te bereiden op hun volwassen leven. Zo leerde ze hen zelfs stenen bakken om een huis te kunnen bouwen. Samen met zuster Materna en andere medezusters heeft ze zo jarenlang haar beste krachten gegeven voor de opgroeiende jeugd in Zambia. Ze keek er dan ook met veel plezier op terug en ze vertelde er graag over.

Terug in Nederland kwam ze na enkele jaren in Sint Anthonis wonen, in een communiteit met verschillende oud-missionarissen. Ze werkte er graag in de tuin, want ze hield van de natuur. En ze was dichtbij haar familie, waar ze een goede band mee had. Toen het klooster daar gesloten werd in 2005 kwam zuster Egberta Marie in het moederhuis in Schijndel wonen. Ze was een gezellige medezuster, die graag deelnam aan alle activiteiten en zich dienstbaar inzette waar ze kon. Met haar hart bleef ze echter in Afrika.

Door de verbouwing van het moederhuis woonde ze een paar jaar in klooster Annahof. Daar voelde ze zich heel goed thuis. Toen ze opnieuw moest verhuizen naar het moederhuis/St.-Jozefklooster maakte haar dat onrustig. De jaren begonnen ook te tellen.

Toen ze steeds meer zorg nodig had, kwam ze in Verpleeghuis St. Barbara wonen. Dankbaar was ze voor de nodige aandacht en verzorging. De goede contacten met haar familie waren belangrijk voor haar. Dat verlichtte de onrust in de laatste fase van haar leven. Haar 100^e verjaardag heeft ze heel bewust gevierd en er veel vreugde aan beleefd.

Langzaam kwam het einde van haar lange leven in zicht. Een leven van dienstbaarheid, van vriendschap en trouw. En zo mag ze nu leven bij de lieve God, die haar rust en vrede geeft.