Zuster Odiliana Kunath

Zij werd geboren te Paramaribo/Suriname op 11 mei 1932. Op 4 augustus 1956 sloot zij zich aan bij onze Congregatie Zusters van Liefde te Schijndel. Zij overleed in Verpleeghuis Sint Barbara te Schijndel op 30 januari 2026.

Op donderdag 5 februari jongstleden waren velen in onze kapel samengekomen om afscheid te nemen van zuster Odiliana.

Een teken van de vele contacten die ze tijdens haar lange leven heeft opgebouwd en onderhouden. En via de techniek konden ook haar zussen en verdere familie in Curaçao de mooie afscheidsviering mee beleven. Het thema: ‘Wat in liefde wordt gedaan, wordt goed gedaan’, is zeker van toepassing op het actieve, religieuze leven van zuster Odiliana.

Ze werd geboren in Paramaribo in een groot gezin, dat vijf meisjes en drie jongens telde. Later verhuisde het gezin naar Aruba, waar haar vader kort daarna overleed. Samen met twee zussen kwam Ina naar Curaçao in het internaat ‘Huize Sint Jozef’. Daar groeide ze op.

Ze had goede herinneringen aan haar jeugd. Met name ondervond ze veel steun van zuster Odiliana van der Maat die in het internaat werkte. En ook de band met haar twee zussen bleef daardoor heel sterk.

Als jong meisje werkte ze, samen met haar peettante mevrouw Aura van Haaren Ecurie, bij de zusters van Roosendaal in de zorg voor gehandicapten.

Op 24-jarige leeftijd kwam Ina naar Nederland om in te treden bij onze Congregatie. Na de vormingstijd in Schijndel ging zuster Odiliana naar Hemelrijken Eindhoven, waar ze de opleiding tot huishoudlerares volgde. In 1967 vertrekt ze naar haar geliefde Curaçao, om er les te gaan geven aan jonge meisjes. Zo werkte ze mee aan de opvoeding en vorming van veel jonge vrouwen.

Na een studie kinderbescherming werd zuster Odiliana directrice van het internaat, waar ze zelf opgroeide. Met haar vele talenten, zoals haar opgewekte aard, haar muzikaliteit en creativiteit wist ze daarmee veel kinderen en ook collega’s te raken. Ze had met name oog voor de minder bedeelden. Zo bezocht ze ook veel zieken en armen in de parochie. En ze bereidde kinderen voor op doopsel, eerste communie en vormsel. 

Ook onderhield ze goede contacten met haar familie.

In 2002 kwam zuster Odiliana weer in Nederland wonen. Ook hier bleef ze dienstbaar in de gemeenschap. Ze was veel in de kapel te vinden, waar ze zorgde voor de lichtjes bij Maria. Daarnaast bleef ze oog houden voor de zwakkeren in de samenleving. Het Ora en Labora heeft ze tot het einde toe vormgegeven.

Het laatste jaar van haar leven woonde ze in Vijverhof, verpleeghuis St. Barbara. Ook daar bleef ze leven en werken vanuit haar religieuze, gelovige houding.

Ze heeft heel veel goed gedaan vanuit haar liefdevolle levenshouding. Dat ze nu opgenomen mag zijn bij God die liefde is, en dat ze in de hemel haar hoogste lied mag blijven zingen.